عجّل الله تعالى فرجه در زاويهء حرم مطهّر نشسته بودند و مشغول تلاوت قرآن بودند . اينست معناى وصول ، و اينست حقيقت آيتيّت و مرآتيّت . شيخيّه مىگويند : چون فقط امام زمان مىتواند به وصال خدا نائل آيد ، و ما نيز بدون واسطه نمىتوانيم به وصال امام زمان نائل آئيم ؛ بايد واسطه و ربطى در بين باشد كه ما را به آن حضرت ربط دهد ، و آن شيخ و استاد است كه آن را « ركن رابع » گويند . « 1 » پس غايت سير ما فناى در شيخ ، و غايت سير شيخ فناى در امام ، و غايت سير امام فناى در حقّ است ؛ و اين « چهارمين ركن » لازم است . و از آنچه گفته شد ، فساد اين گونه عقيده روشن شد . و ما بايد به حمد الله و حُسنِ تَوفيقه خوب متوجّه باشيم كه ناخودآگاه از آراء و أفكار آنان تبعيّت نكنيم . زيرا مخالفت با سير به سوى خدا ، و دشمنى با عرفان ، و نظر كردن به امام زمان به نحوهء وجود استقلالى ، از مختصّات شيخيّه است ؛ و اگر چنين دأب و دَيدَنى داشته باشيم و بدين منهاج حركت كنيم ، مِن حَيثُ لا نَشعُر آن عقيده را اتّخاذ نموده‌ايم .

--> ( 1 ) - مؤلّف محترم حضرت آية الله علّامه أعلى الله مقامه در كتاب « الله‌شناسى » ج 3 ، مبحث 25 تا 30 ، ص 71 و 72 ، اصول چهارگانهء اعتقادى شيخيّه : 1 - توحيد 2 - نبوّت 3 - امامت 4 - اعتقاد به شيعهء كامل ( ركن رابع ) را بيان فرموده و توضيح داده‌اند - م .